Τα Νησιώτικα
τραγούδια έχουν γενέτειρα τους τα Ελληνικά νησιά, όπως άλλωστε μαρτυρά και η
ονομασία τους. Τόσο η μουσική, όσο και οι χοροί τους, έχουν τις ρίζες τους στην
Αρχαία Ελληνική παράδοση.
Πρώτη φορά γίνεται λόγος για τέτοιες μελωδίες στην Ελληνική μυθολογία, κατά τη διάρκεια της γέννησης του Απόλλωνα, του Δία, του Ορφέα και άλλων μεγάλων μορφών της πλούσιας μυθολογίας μας, γεγονός που μαρτυράτε από πλήθος σχετικών αρχαιολογικών ευρημάτων.
Τα ταξίδια, αλλά και οι μόνιμες μετακινήσεις
των νησιωτών μας στις Μικρασιατικές ακτές, άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι της
νησιώτικης μουσικής στην Ανατολή, βοηθώντας έτσι στην ευρύτερη εξάπλωση της και
εκτός των συνόρων της χώρας.
Η γεωγραφική θέση των νησιών μας, ανέκαθεν τα
όριζε ως τόπο συνάντησης δύο διαφορετικών πολιτισμών, του Ανατολικού και του
Δυτικού. Οι έντονες αντιθέσεις αυτών των δύο πολιτισμών, οι αναγκαστικές
δικλίδες συνεννόησης και συνύπαρξης που αναγκαστικά δημιουργήθηκαν, αλλά και οι
τοπικές κλιματολογικές συνθήκες, διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο, στην
μορφοποίηση του νησιώτικου, όπως το γνωρίζουμε σήμερα.
